خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





عوارضی که چوب حراج می خورد

    امسال در نشست خبری مهندس فرهنگ مدیر عامل شرکت پالایشگاه فجر جم بحث این عوارض از سوی خبرنگاران به عنوان نمایندگان افکار عمومی مطرح شد و همگی خواهان تخصیص این عوارض  بودند.

    مهندس فرهنگ دو سناریو برای این موضوع مطرح کرد اولی که شاید راحت ترین راه هم باشد پرداخت عوارض و عدم مسولیت پذیری این شرکت در قبال محیط زیست پیرامونی می باشد و عدم مسئولیت پذیری در این حوزه .

     سناریوی دوم تلاش در جهت کاهش آلایندگی و حفظ محیط پیرامونی این شرکت و کمک به حفظ و بهبود شرایط محیط زیست شهرستان که بنا بر گفته مهندس فرهنگ  سیاست گذاری این شرکت در راستای هدف دومی می باشد که گامهای بزرگی نیز برداشته است .

    هر چند خوشایند مسئولین شهرستان هست که عوارض اخذ شود و در جهت رفع کاستی های مدیریتی آنها هزینه شود اما سوالی که اینجا به ذهن  متبادر می شود این است که سهم محیط زیست  از این عوارض چه اندازه است؟ چقدر از این پول در جهت بهبود وضعیت محیط زیست هزینه می شود؟ در مهار آبهای سطحی ناشی از بارندگی چقدر کار شده است؟ چه برنامه هایی برای سفره های آب زیر زمینی اجرایی شده است؟چقدر درخت و نهال کاشت کرده ایم؟ چه مقدار بیابان زدایی کرده ایم؟چقدر پارک جنگلی ایجاد کرده ایم؟ در زمینه تغییر فرهنگ و نگرش مردم نسبت به محیط زیست چقدر کار فرهنگی از محل این عوارض صورت گرفته ؟

    وقتی در مقابل این پرسشهای بی جواب می مانیم آیا همان بهتر نیست از سوی پالایشگاه فجر جم سیاستی بکار برده شود که اصولا ضربه ای به محیط زیست وارد نشود؟

    ورود این پول باعث کاهلی مدیران شهرستان گردیده است ، بطوری که در این چند سالی که عوارض پرداخت می شود شهرستان در جذب اعتبارات ملی و استانی ناتوان شده یا به کلی فراموش کرده اند که سهم خود  را اخذ کنند .

    اگر نگاه واقعی مجموعه پالایشگاه فجر جم حفظ محیط زیست همزمان با چرخیدن چرخهای پالایشگاه باشد بسیار ایده خوبی است و می تواند در حوزه محیط زیست به مراتب بهتر از پرداخت عوارض عمل کند .

    با کدامین نگاه می توان گفت که عوارض  الایندگی تبدیل به آسفالت شود ؟

    همزمان این توقع وجود دارد که قسمتی از عوارض آلایندگی در زمینه محیط زیست هزینه شود تا شاید گره ای از این موضوع باز کند .

    تا کنون که چنین اتفاقی نیافتاده  و فقط چوب حراج بر پیکره عوارض الایندگی زده ایم.

    باید با نگاهی متفاوت  به مقوله دریافت و  هزینه کرد عوارض آلایندگی داشته باشیم.بیشتر از آنکه تلاش کنیم عوارض الایندگی دریافت شود بسوی گام برداریم که مانع الایندگی صنایع شویم چون ضرر و زیان محیط زیستی بسیار زمان می برد تا ترمیم شود کما اینکه تا این لحظه نیز خسارات جبران ناپذیری به محیط زیست شهرستان وارد شده است که نه از سوی مسولین شرکت ها و نه مسولین محلی فکری برای جبران آن نشده است.

    لینک مطلب در سایت آوا


    این مطلب تا کنون 10 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : عوارض ,محیط ,زیست ,شرکت ,شهرستان ,کرده ,محیط زیست ,عوارض آلایندگی ,عوارض الایندگی ,کرده ایم؟ ,زیست شهرستان ,
    عوارضی که چوب حراج می خورد

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده